دسته: دسته‌بندی نشده

یکی از خدمات مرکز سلول درمانی HIG، درمان آرتروز با سلول های بنیادی است. در این فرایند سلول های بنیادی خود بیمار دریافت شده، تکثیر و آماده سازی میشوند و در مرحله درمانی به محل آسیب دیده تزریق میشوند. فرایند تکثیر سلول های بنیادی در HIG در اتاق های تمیز ( کلین روم ) های پیشرفته انجام شده و فرایند تولید سلول ها تحت استاندارد GMP انجام میشود.

آرتروز چیست ؟

آرتروز، که به نام استئوآرتریت (Osteoarthritis) نیز شناخته می‌شود، یک نوع بیماری مفصلی است که با تحلیل و تخریب غضروف مفاصل همراه است. غضروف مفصل‌ها بافتی نرم و لغزنده است که به حرکت روان مفاصل کمک می‌کند و نقش ضربه‌گیر را ایفا می‌کند. در آرتروز، این غضروف به تدریج تحلیل رفته و از بین می‌رود، که منجر به درد، تورم، و محدودیت حرکت در مفاصل می‌شود.

نقش سلول درمانی در آرتروز چیست ؟

سلول درمانی یکی از روش‌های نوین در درمان آرتروز است که با استفاده از سلول‌های بنیادی به ترمیم و بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده مفاصل کمک می‌کند. این روش به ویژه برای افرادی که از درمان‌های سنتی نتیجه نگرفته‌اند، می‌تواند مؤثر باشد. در زیر به نقش و فرآیند سلول درمانی در درمان آرتروز پرداخته شده است:

ترمیم و بازسازی غضروف:

• سلول‌های بنیادی قابلیت تبدیل به انواع مختلف سلول‌ها از جمله سلول‌های غضروفی را دارند. با تزریق این سلول‌ها به مفصل آسیب‌دیده، امکان بازسازی و ترمیم غضروف‌های تحلیل رفته فراهم می‌شود.

کاهش التهاب:

• سلول‌های بنیادی دارای خاصیت ضد التهابی هستند که می‌توانند به کاهش التهاب و درد ناشی از آرتروز کمک کنند.

تحریک تولید مواد زیستی مفید:

• این سلول‌ها می‌توانند تولید مواد زیستی مثل عوامل رشد و پروتئین‌هایی که به ترمیم و بازسازی بافت‌های مفصل کمک می‌کنند را تحریک کنند.

Tr1X اولین بیمار را به عنوان بخشی از کارآزمایی بالینی TRX103-01، که برای ارزیابی سلول درمانی TRX103 به منظور پیشگیری از بیماری پیوند علیه میزبان (GvHD) طراحی شده است، دوزدهی کرد.

هدف این کارآزمایی بررسی ایمنی، فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک TRX103 در پیشگیری از GvHD در بیماران مبتلا به سرطان‌های خون است که تحت پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز (HSCT) با دهنده نامطابق قرار می‌گیرند. همچنین، این مطالعه به دنبال ایجاد تحمل ایمنی برای جلوگیری از GvHD و بهبود نتایج پیوند است.

بیمار اولیه هیچ عارضه جدی نداشت و این کارآزمایی که در چندین مرکز انجام می‌شود و از رویکرد افزایش دوز استفاده می‌کند، در حال جذب شرکت‌کنندگان بیشتری است.

TRX103 به عنوان اولین سلول درمانی Tr1 برای افراد مبتلا به شرایط خودایمنی و التهابی، از جمله کسانی که HSCT دریافت می‌کنند، معرفی شده است.

این درمان مهندسی‌شده آماده استفاده است و برای کاهش التهاب، مهار تکثیر سلول‌های T مضر و تنظیم مجدد سیستم ایمنی طراحی شده است.

سلول‌های Tr1 به دلیل توانایی در مهاجرت به بافت‌های ملتهب و گره‌های لنفاوی، کاهش سایتوکین‌های التهابی، کنترل پاسخ‌های سلول‌های T مضر و ایجاد تحمل ایمنی شناخته شده‌اند.

مطالعه TRX103-01 با پشتیبانی از تحقیقات دانشگاهی که ایمنی و اثربخشی سلول‌های درمانی Tr1 Treg را در شرایط مختلف خودایمنی و التهابی نشان داده‌اند، انجام می‌شود. این شامل پیشگیری از GvHD و درمان بیماری التهابی روده شدید می‌شود.

Tr1X موفق به تولید دوزهای بالینی کافی از تولیدات اولیه خود با استفاده از یک فرآیند بسته برای تکمیل کارآزمایی شده است.

این مطالعه برای درمان تا ۳۶ بیمار با یک تزریق TRX103 طراحی شده است.

Tr1X در حال آماده‌سازی برای ارائه درخواست داروی جدید تحقیقاتی (IND) برای TRX103 به عنوان درمانی برای بیماری کرون مقاوم در نیمه دوم سال ۲۰۲۴ است.

ماریا گراتزیا رونکارولو، یکی از بنیان‌گذاران، رئیس و مدیر تحقیقات و توسعه Tr1X، گفت: “دوزدهی اولین بیمار با درمان سلول‌های Tr1 مهندسی‌شده آلوژنیک، TRX103، یک دستاورد مهم برای شرکت ما، دانشمندان ما و زمینه سلول و ژن‌درمانی است. این یک گام کلیدی در پیشبرد خط لوله ما است. ما معتقدیم که درمان‌های Tr1 Treg و CAR-Treg آلوژنیک ما می‌توانند با کنترل سلول‌های T و B مضر و ایجاد تحمل ایمنی، محدودیت‌های درمان‌های کنونی را برطرف کنند و پتانسیل درمان طیف گسترده‌ای از اختلالات خودایمنی و التهابی را دارند.”

TED-A9 سلول‌های پیش‌ساز دوپامینرژیک مغز میانی با خلوص بالا است که از سلول‌های بنیادی جنینی انسانی (hESC) تحت شرایط دقیق GMP به دست می‌آید. درمان آزمایشی با TED-A9 شامل پیوند ۱۲ شرکت‌کننده در مرحله I/IIa کارآزمایی بالینی در فوریه ۲۰۲۴ به پایان رسید. در طول یک سال، هیچ مسئله ایمنی جدی در ۳ شرکت‌کننده با دوز کم (گروه دوز کم اولیه) مشاهده نشد. ۳ شرکت‌کننده با دوز کم (گروه دوز کم اولیه) پس از ۱۲ ماه بهبود بالینی با بقای سلولی و پیوند نشان دادند.

شرکت S.BIOMEDICS (KOSDAQ: 304360) داده‌های ارزیابی مثبت یک‌ساله از ۳ شرکت‌کننده اول (گروه دوز کم اولیه) کارآزمایی بالینی مرحله I/IIa برای بیماری پارکینسون با TED-A9 را اعلام کرد. داده‌ها نشان داد که ۳ شرکت‌کننده ایمنی و اثربخشی TED-A9 را در پیگیری یک‌ساله نشان دادند. دکتر Dong-Wook Kim، استاد دانشگاه Yonsei و مدیر فنی S.BIOMEDICS (عکس: S.BIOMEDICS)

این کارآزمایی بالینی در بیمارستان Severance دانشگاه Yonsei در کره جنوبی به رهبری پروفسور Jin-Woo Chang، جراح مغز و اعصاب، و پروفسور Phil Hyu Lee، متخصص مغز و اعصاب انجام شد.

برای ۳ شرکت‌کننده‌ای که دوز کم اولیه (۳.۱۵ میلیون سلول) دریافت کردند، MRI و CT اسکن‌ها پس از یک سال هیچ عوارض جانبی مرتبط با پیوند سلول یا جراحی را نشان ندادند.

علاوه بر این، ارزیابی MDS-UPDRS قسمت III (off) که عملکردهای حرکتی را به طور عینی اندازه‌گیری می‌کند، کاهش میانگین ۱۲.۷ امتیازی را نشان داد، از ۶۱.۷ در ابتدا به ۴۹.۰ پس از یک سال از درمان. ارزیابی MDS-UPDRS قسمت III (off) بهبود قابل توجهی در توانایی‌های حرکتی آنها نشان داد. بهبود در علائمی مانند کاهش اثر دارو و انجماد راه رفتن نیز مشاهده شد.

تصویربرداری مغزی DAT (FP-CIT-PET) که یک سال پس از پیوند انجام شد، افزایش در انتقال‌دهنده‌های دوپامین (DAT) را نشان داد که احتمال پیوند نورون‌های دوپامین را نشان می‌دهد که با بهبود علائم پارکینسون بیماران مرتبط بود.

“اگرچه این ارزیابی بالینی تنها ۳ بیمار با دوز کم اولیه را هدف قرار می‌دهد، اما هیچ مسئله‌ای مربوط به جراحی پیوند یا ایمنی سلول در یک سال پس از پیوند مشاهده نشد. مهمتر از همه، نتایج بالینی اثربخشی بسیار امیدوارکننده‌ای را نشان دادند.” گفت پروفسور Dong-Wook Kim در دانشگاه پزشکی Yonsei و مدیر فنی S.BIOMEDICS. “نتایج به اعتقاد ما به یافته‌های مطالعات پیش بالینی ما در شرایط آزمایشگاهی و در بدن حیوانات بسیار نزدیک است. ما هیجان‌زده‌ایم که TED-A9 می‌تواند یک درمان اساسی باشد که نورون‌های دوپامینرژیک از دست رفته در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون را مستقیماً جایگزین کند.”

داده‌های ارزیابی شرکت‌کنندگان بیشتر (گروه دوز بالا اولیه) در سپتامبر یا اکتبر ۲۰۲۴ پس از پیگیری یک‌ساله اعلام خواهد شد.

درباره TED-A9 و کارآزمایی بالینی مرحله I/IIa

TED-A9 یک درمان سلولی آزمایشی است که برای جایگزینی سلول‌های دوپامینرژیک مغز میانی ونتریال که در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون از دست رفته‌اند، طراحی شده است. این سلول‌های دوپامینرژیک مغز میانی ونتریال از hESCs تنها با استفاده از مولکول‌های کوچک به دست می‌آیند. TED-A9 یک پیشرفت قابل توجه در این زمینه است و سلول‌های دوپامین با خلوص بالا را از hESCs ارائه می‌دهد.

از طریق یک روش جراحی، این سلول‌های پیش‌ساز دوپامینرژیک مشتق شده از hESCs (TED-A9) به سه بخش پوتامن پیوند زده می‌شوند: بخش‌های قدامی، میانی و خلفی، با سه مسیر برای هر پوتامن. پوتامین‌های دوطرفه در یک روش جراحی یکباره سلول‌گذاری دریافت کردند و سلول‌ها در سه نقطه در هر مسیر تزریق شدند. پس از پیوند، انتظار می‌رود که سلول‌های پیش‌ساز دوپامینرژیک پیوندی به نورون‌های دوپامینرژیک بالغ تبدیل شوند که دوپامین مورد نیاز بیماران پارکینسون را تأمین کنند و عملکرد حرکتی بیماران را بازگردانند.

درباره S.BIOMEDICS

S.BIOMEDICS که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شده است، در زمینه درمان‌های سلولی پیشرو است و بر پزشکی بازساختی مبتنی بر زیست‌شناسی داده‌محور تمرکز دارد. بر اساس دو فناوری پلتفرم اصلی، S.BIOMEDICS در حال حاضر هفت برنامه درمانی سلولی را توسعه می‌دهد که بیماری‌های غیرقابل درمان را هدف قرار می‌دهند. برنامه‌های اصلی آن در مرحله بالینی هستند که سفر پزشکی سلولی را تسریع می‌کنند.

• TED-A9: سلول‌های پیش‌ساز دوپامینرژیک مغز میانی ونتریال مشتق شده از hESCs برای بیماری پارکینسون (مرحله ۱/۲a)
• TED-N: سلول‌های پیش‌ساز عصبی PSA-NCAM مثبت مشتق شده از hESCs برای آسیب نخاعی (مرحله ۱/۲a)
• FECS-AD: اسفروئیدهای MSC سه‌بعدی برای ایسکمی بحرانی اندام (مرحله ۱/۲a)

مطالعات نشان داده‌اند که بسیاری از بیماران مبتلا به لنفوم سلول B بزرگ که پس از درمان با سلول‌های CAR T-Cell CD19 (CAR19) پیشرفت کرده‌اند، با استفاده از یک درمان سلولی CAR T دیگر به نتایج مطلوبی دست یافته‌اند. در یک مطالعه فاز یک، درمان با سلول‌های CAR T-Cell CD22 (CAR22) در 38 بیمار که درمان CAR19 در آنها شکست خورده بود، به یک نرخ پاسخ کلی 68٪ و یک نرخ پاسخ کامل 53٪ منجر شد. میانگین مدت زمان پاسخ‌دهی نیز 27.8 ماه بود.

“هرچند این نتایج امیدوارکننده است، لازم است به خاطر داشته باشیم که این مطالعه در مرحله اول و برای یافتن دوز مناسب انجام شده است.” نویسندگان در The Lancet تأکید کردند. با این حال، نتایج نشان می‌دهد که حتی در موارد عود زودهنگام پس از درمان CAR T، پاسخ‌های مثبت ممکن است با استفاده از درمان‌های CAR T-Cell اتولوگ به دست آید. این مطالعه “شواهد اولیه محکمی ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد CAR22 ممکن است به یک استاندارد جدید برای بیماران تبدیل شود که پس از درمان CAR19 دچار عود می‌شوند.”

در یک تفسیر همراه با مطالعه، Maria-Luisa Schubert و Peter Dreger از دانشگاه هایدلبرگ، آلمان، تأیید کردند که نتایج “می‌تواند تغییر دهنده شیوه‌های عملی باشد”، اما افزودند که “ضروری است که این وعده با تأیید ایمنی و اثربخشی CAR22 در نمونه‌های بزرگتر و خارج از دانشگاه استنفورد تأیید شود.”

یک مطالعه چند مرکزی برای بررسی CAR22 در بیماران مبتلا به لنفوم سلول B بزرگ که پس از CAR19 دچار عود شده‌اند، در حال جذب شرکت‌کنندگان است.

در حالی که درمان‌های CAR T-Cell هدف‌گیری CD19 مانند Yescarta، Breyanzi، و Kymriah پاسخ‌های پایدار در 30%-50% از بیماران مبتلا به لنفوم سلول B بزرگ عودکننده یا مقاوم نشان داده‌اند، نتایج برای کسانی که پس از درمان CAR19 دچار عود می‌شوند، ضعیف است و میانگین بقای کلی آنها در حدود 6 ماه است.

در این مطالعه باز که در استنفورد انجام شد، محققان CAR22 را به دو دوز – 1 میلیون و 3 میلیون سلول مثبت CAR22 به ازای هر کیلوگرم وزن بدن – به بیماران بزرگسال 18 سال و بالاتر که پس از CAR19 دچار عود شده بودند یا لنفوم سلول B بزرگ منفی CD19 داشتند، تزریق کردند.

از 40 بیماری که تحت لوکافریز قرار گرفتند، 38 نفر محصول سلول CAR T را با موفقیت دریافت کردند. این بیماران میانگین سنی 65 سال داشتند؛ 17 نفر (45٪) زن بودند، 32 نفر (84٪) سطح لاکتات دهیدروژناز بالا قبل از درمان داشتند، 37 نفر (97٪) پس از درمان CAR19 دچار عود شده بودند و 11 نفر (29٪) به همه درمان‌های قبلی مقاوم بودند. بیماران به طور میانگین چهار خط درمانی قبلی دریافت کرده بودند.

بیشترین دوز تحمل شده 1 میلیون سلول CAR T به ازای هر کیلوگرم بود. از 29 بیماری که این دوز را دریافت کردند، هیچ یک دچار سمیت محدود کننده دوز، سندرم آزادسازی سایتوکین درجه 3 یا بالاتر (CRS)، سندرم نوروتوکسیکی مرتبط با سلول‌های ایمنی (ICANS) یا سندرم مشابه هموفاگوسیتیک لنفوهیستیوسیتیک مرتبط با سلول‌های ایمنی (IEC-HS) نشدند.

در مورد دیگر نتایج اثربخشی، میانگین بقای بدون پیشرفت برای همه بیماران 3.0 ماه (95% CI 1.8-غیر قابل ارزیابی) و میانگین بقای کلی (OS) برای همه بیماران 14.1 ماه (95% CI 9.1-غیر قابل ارزیابی) بود.

برآورد بقای 1 ساله در دوز تحمل شده بیشینه 57٪ و بقای 2 ساله 52٪ بود که “در تضاد شدید با میانگین بقای کلی 6 ماهه در بیمارانی است که پس از CAR19 دچار عود می‌شوند.” فرانک و همکاران مشاهده کردند. “با این حال، کسانی که پس از CAR22 پاسخ کامل نداشتند، نرخ بقای کلی ضعیفی داشتند که نتایج مشابهی با عود پس از CAR19 نشان می‌دهد.”

شایع‌ترین عوارض جانبی درجه 3 یا بالاتر شامل نوتروپنی (38/38 [100٪])، کم‌خونی (23/38 [61٪]) و ترومبوسیتوپنی (24/38 [63٪]) بودند. بهبودی به درجه ≤2 سایتوپنی‌ها در بیشتر بیماران در عرض 60 روز پس از تزریق رخ داد. پس از تزریق CAR22، عفونت‌ها در 16 (42٪) بیمار رخ داد که تنها دو مورد آنها درجه 3 یا بالاتر بودند.

“قابل توجه است که در دوز تحمل شده بیشینه، هیچ بیماری دچار CRS درجه 3 یا بالاتر، ICANS یا IEC-HS نشد.” نویسندگان گزارش کردند. “علاوه بر این، وقوع ICANS نادر بود، که تضاد شدیدی با نتایج بیماران با CAR19 داشت، با بیشتر موارد بهبودی معمولاً در یک روز.”

شوبرت و درگر پیشنهاد کردند که این مطالعه سؤالات متعددی در مورد CAR22 فراتر از شکست CAR19 مطرح می‌کند.

این موارد شامل استفاده از CAR22 در مراحل اولیه بیماری و در بیمارانی که تجربه درمان CAR T-Cell ندارند، و همچنین “هم‌افزایی‌های آن با دیگر درمان‌های ایمنی، احتمال ترکیب با درمان CAR T-Cell CD19، و در نهایت کشف دلیل اثربخشی بیشتر CAR22 نسبت به دیگر محصولات درمانی CAR T-Cell مبتنی بر CD22.”