نویسنده: تیم تحریریه

(اندومتر) در خارج از رحم رشد می‌کند. این بافت می‌تواند در تخمدان‌ها، لوله‌های فالوپ، سطح خارجی رحم، و دیگر اعضای لگن رشد کند. در موارد نادر، بافت اندومتریوز می‌تواند در نواحی خارج از حفره لگن نیز مشاهده شود. اندومتریوز می‌تواند باعث طیف گسترده‌ای از علائم شود که شدت آنها از خفیف تا شدید متغیر است. برخی از این علائم شامل موارد زیر است:

1. درد لگنی شدید: شایع‌ترین علامت اندومتریوز است که ممکن است قبل و در طول دوره‌های قاعدگی بدتر شود. این درد می‌تواند مزمن و مداوم باشد و تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی فرد بگذارد.
2. درد هنگام رابطه جنسی: درد عمیق در حین یا بعد از رابطه جنسی یکی از علائم رایج اندومتریوز است.
3. درد هنگام دفع ادرار یا مدفوع: این دردها معمولاً در دوره‌های قاعدگی بدتر می‌شوند.
4. خونریزی شدید یا غیرطبیعی: زنان مبتلا به اندومتریوز ممکن است دچار خونریزی شدید در دوران قاعدگی یا لکه‌بینی بین دوره‌ها شوند.
5. ناباروری: اندومتریوز می‌تواند منجر به مشکلات باروری شود و یکی از دلایل اصلی ناباروری در زنان است.
6. علائم گوارشی: مانند نفخ، اسهال، یبوست، و تهوع که به ویژه در دوران قاعدگی بدتر می‌شوند.

درمان اندومتریوز

اندومتریوز یک بیماری مزمن و پیچیده است که درمان آن به شدت علائم، سن بیمار، و تمایل به حفظ باروری بستگی دارد. هدف اصلی درمان کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی است. روش‌های درمانی مختلفی برای مدیریت این بیماری وجود دارد که شامل موارد زیر می‌شود:

1. داروهای ضد درد:
   • NSAIDs: داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.
2. درمان هورمونی:
   • قرص‌های ضد بارداری: ترکیبی از استروژن و پروژسترون می‌تواند به کاهش یا توقف رشد بافت اندومتر کمک کند.
   • پروژستین‌ها: مانند مدروکسی‌پروژسترون و نوراتیندرون که رشد بافت اندومتر را کاهش می‌دهند.
   • آگونیست‌ها و آنتاگونیست‌های GnRH: این داروها با کاهش سطح استروژن، رشد بافت اندومتر را سرکوب می‌کنند.
   • مهارکننده‌های آروماتاز: مانند لتروزول که تولید استروژن را کاهش می‌دهند.
3. جراحی:
   • لاپاراسکوپی: یک روش کم تهاجمی برای برداشتن یا تخریب بافت اندومتریوز. این روش اغلب برای تشخیص و درمان به کار می‌رود.
   • هیسترکتومی: در موارد شدید و زمانی که دیگر روش‌ها مؤثر نباشند، برداشتن رحم (و گاهی اوقات تخمدان‌ها) ممکن است پیشنهاد شود.
4. تغییرات سبک زندگی و درمان‌های مکمل:
   • تغذیه مناسب: برخی مواد غذایی می‌توانند التهاب را کاهش دهند و به مدیریت علائم کمک کنند.
   • ورزش و فعالیت بدنی: می‌تواند به کاهش درد و بهبود حال عمومی کمک کند.
   • تکنیک‌های کاهش استرس: مانند یوگا، مدیتیشن و تمرینات تنفسی.

سلول درمانی اندومتریوز

سلول‌درمانی به عنوان یکی از روش‌های نوین و پیشرفته در درمان بسیاری از بیماری‌ها، از جمله اندومتریوز، مورد توجه قرار گرفته است. سلول‌درمانی شامل استفاده از سلول‌های بنیادی برای بازسازی و ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده است. در زمینه اندومتریوز، سلول‌درمانی می‌تواند به چندین روش مؤثر باشد:

1. ترمیم و بازسازی بافت: سلول‌های بنیادی می‌توانند به نواحی آسیب‌دیده مهاجرت کرده و بافت‌های آسیب‌دیده را ترمیم کنند. این سلول‌ها می‌توانند تولید کلاژن و الاستین را افزایش داده و به بازسازی ساختاری و عملکردی بافت‌های آسیب‌دیده کمک کنند.
2. کاهش التهاب: سلول‌های بنیادی دارای خواص ضد التهابی هستند که می‌توانند التهاب ناشی از اندومتریوز را کاهش دهند. این امر می‌تواند به کاهش درد و بهبود علائم کمک کند.
3. تنظیم سیستم ایمنی: سلول‌های بنیادی می‌توانند با تنظیم سیستم ایمنی بدن، واکنش‌های غیرطبیعی ایمنی را که به رشد بافت اندومتر در خارج از رحم منجر می‌شود، کاهش دهند.
4. افزایش جریان خون: سلول‌های بنیادی می‌توانند فرآیند آنژیوژنز (تشکیل عروق خونی جدید) را تحریک کنند که باعث بهبود تغذیه و اکسیژن‌رسانی به بافت‌های آسیب‌دیده می‌شود.

انواع روش های درمان اندومتریوز با سلول درمانی

سلول‌درمانی و استفاده از محصولات مشتق شده از سلول‌ها مانند کاندیشن مدیا (Conditioned Media)، اگزوزوم‌ها و PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) به عنوان روش‌های پیشرفته و نوین در پزشکی مورد توجه قرار گرفته‌اند و میتوانند بسته به شرایط بیمار برای او تاثیرگذار باشند. البته انتخاب بین این روش ها صرفا بر اساس وضعیت بیمار و تشخیص پزشک داشته و در کلینیک HIG تمامی این روش ها در دسترس و قابل اجرا هستند. در ادامه توضیحات کاملی درباره هر یک از این روش‌ها و نحوه استفاده آنها آورده شده است:

سلول‌درمانی با استفاده از سلول‌های بنیادی

سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSC): این سلول‌ها از منابع مختلفی مانند مغز استخوان، بافت چربی، و خون بند ناف استخراج می‌شوند. MSC‌ها به دلیل توانایی تمایز به انواع مختلف سلول‌ها و خواص ضد التهابی و ترمیمی، در درمان بسیاری از بیماری‌ها از جمله اندومتریوز استفاده می‌شوند.

نحوه استفاده:

1. استخراج سلول‌های بنیادی: سلول‌های بنیادی از منبع مورد نظر (مانند بافت چربی یا مغز استخوان) با استفاده از تکنیک‌های خاص استخراج می‌شوند.
2. فرآوری و کشت: سلول‌های بنیادی استخراج شده در شرایط آزمایشگاهی کشت داده می‌شوند تا به تعداد کافی برای تزریق برسند.
3. تزریق به ناحیه هدف: سلول‌های بنیادی آماده شده به طور مستقیم به ناحیه‌های آسیب‌دیده (مانند نواحی مبتلا به اندومتریوز) تزریق می‌شوند.

استفاده از کاندیشن مدیا (Conditioned Media)

کاندیشن مدیا: کاندیشن مدیا محیط کشت سلول‌هایی است که حاوی مولکول‌های فعال بیولوژیکی ترشح شده توسط سلول‌های بنیادی است. این محیط غنی از فاکتورهای رشد، سیتوکین‌ها، و مولکول‌های ترمیمی است.

نحوه استفاده:

1. کشت سلول‌های بنیادی: سلول‌های بنیادی در محیط کشت خاصی قرار داده می‌شوند تا مولکول‌های ترمیمی و فاکتورهای رشد را ترشح کنند.
2. جمع‌آوری کاندیشن مدیا: پس از مدت زمان مشخص، محیط کشت حاوی مولکول‌های ترشح شده جمع‌آوری و فرآوری می‌شود.
3. تزریق کاندیشن مدیا: کاندیشن مدیا به طور مستقیم به ناحیه‌های آسیب‌دیده تزریق می‌شود تا فرآیندهای ترمیمی و ضد التهابی را تحریک کند.

استفاده از اگزوزوم‌درمانی

اگزوزوم‌ها: اگزوزوم‌ها وزیکول‌های نانومتری هستند که از سلول‌ها به بیرون ترشح می‌شوند و حاوی مولکول‌های فعال بیولوژیکی مانند پروتئین‌ها، لیپیدها، و RNA‌ها هستند. اگزوزوم‌ها در انتقال سیگنال‌های سلولی و تنظیم فرآیندهای بیولوژیکی نقش دارند.

نحوه استفاده:

1. استخراج و خالص‌سازی اگزوزوم‌ها: اگزوزوم‌ها از سلول‌های بنیادی کشت داده شده یا سایر منابع سلولی استخراج و خالص‌سازی می‌شوند.
2. تزریق اگزوزوم‌ها: اگزوزوم‌های آماده شده به طور مستقیم به ناحیه‌های آسیب‌دیده تزریق می‌شوند. این تزریق معمولاً با استفاده از یک سوزن نازک و تحت شرایط استریل انجام می‌شود.
3. تأثیر اگزوزوم‌ها: اگزوزوم‌ها با انتقال مولکول‌های فعال به سلول‌های هدف، فرآیندهای ترمیمی، ضد التهابی و تنظیم سیستم ایمنی را تحریک می‌کنند.

استفاده از PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)

PRP: پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) پلاسمای خون است که حاوی غلظت بالایی از پلاکت‌ها و فاکتورهای رشد است. PRP از خون خود بیمار تهیه می‌شود و به عنوان یک درمان بیولوژیکی طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نحوه استفاده:

1. استخراج خون: خون بیمار با استفاده از یک سوزن و تحت شرایط استریل جمع‌آوری می‌شود.
2. فرآوری خون: خون جمع‌آوری شده در دستگاه سانتریفیوژ قرار داده می‌شود تا پلاکت‌ها از سایر اجزای خون جدا شوند و پلاسمای غنی از پلاکت‌ها تشکیل شود.
3. تزریق PRP: PRP به طور مستقیم به ناحیه‌های آسیب‌دیده یا ملتهب تزریق می‌شود. پلاکت‌ها فاکتورهای رشد و مولکول‌های ترمیمی را آزاد می‌کنند که به تسریع فرآیندهای ترمیمی و کاهش التهاب کمک می‌کند.

ترکیب روش‌های مختلف

در برخی موارد، ترکیب روش‌های مختلف سلول‌درمانی می‌تواند نتایج بهتری را به همراه داشته باشد. به عنوان مثال، ترکیب سلول‌های بنیادی با PRP یا استفاده از کاندیشن مدیا همراه با اگزوزوم‌ها می‌تواند اثرات درمانی را تقویت کند و بهبود سریع‌تری را فراهم آورد.

خشکی واژن به وضعیتی گفته می‌شود که در آن واژن ترشحات طبیعی خود را به میزان کافی تولید نمی‌کند، و این امر منجر به ایجاد ناراحتی، سوزش و حتی درد در هنگام رابطه جنسی می‌شود. این مشکل اغلب با کاهش سطح هورمون استروژن همراه است و به همین دلیل بیشتر در دوران یائسگی مشاهده می‌شود، هرچند ممکن است در هر سنی رخ دهد. کاهش سطح استروژن می‌تواند به دلایل مختلفی مانند یائسگی، شیردهی، یا پس از زایمان اتفاق بیفتد. همچنین مصرف برخی داروها مانند ضد افسردگی‌ها، آنتی‌هیستامین‌ها و داروهای شیمی‌درمانی نیز می‌تواند منجر به خشکی واژن شود. از دیگر عوامل محیطی و سبک زندگی می‌توان به سیگار کشیدن، استفاده از محصولات شیمیایی تحریک‌کننده و استرس اشاره کرد که همگی می‌توانند بر ترشحات طبیعی واژن تأثیر بگذارند.

علائم خشکی واژن شامل خارش، سوزش، احساس خشکی و ناراحتی در ناحیه تناسلی و درد در هنگام مقاربت است. این علائم می‌توانند به مرور زمان شدت پیدا کنند و در صورت عدم درمان، منجر به عوارض جدی‌تری مانند عفونت‌های مکرر ادراری و کاهش کیفیت زندگی شوند. خشکی واژن می‌تواند تأثیرات روانی نیز داشته باشد، مانند کاهش میل جنسی، اضطراب و استرس. برخی از زنان ممکن است از صحبت درباره این مشکل خجالت بکشند یا به دلیل عدم آگاهی کافی، درمان‌های لازم را دریافت نکنند. به همین دلیل، آگاهی‌بخشی و مشاوره پزشکی مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است تا زنان بتوانند به راحتی درباره این مشکل صحبت کرده و درمان‌های مؤثر را دریافت کنند.

سلول درمانی خشکی واژن

سلول‌درمانی برای درمان خشکی واژن با استفاده از سلول‌های بنیادی به عنوان یک رویکرد نوین و پیشرفته، مکانیزم‌های مختلفی دارد که به بازسازی و بهبود بافت‌های واژنی کمک می‌کند. این سلول‌های بنیادی معمولاً از منابع مختلفی مانند بافت چربی، مغز استخوان یا خون بند ناف استخراج می‌شوند و سپس به بافت‌های هدف تزریق می‌شوند. مکانیزم‌های اصلی تأثیرگذاری سلول‌درمانی در درمان خشکی واژن عبارتند از:

اگزوزوم درمانی خشکی واژن

اگزوزوم‌درمانی یکی از روش‌های نوین و امیدوارکننده در درمان خشکی واژن است که بر اساس استفاده از اگزوزوم‌ها، یعنی وزیکول‌های نانومتری آزاد شده از سلول‌ها، انجام می‌شود. این اگزوزوم‌ها حاوی مولکول‌های بیولوژیک فعال مانند پروتئین‌ها، لیپیدها، و RNA‌ها هستند که می‌توانند به طور مستقیم بر سلول‌های هدف تأثیر بگذارند و فرآیندهای ترمیمی را تحریک کنند.

اگزوزوم‌ها از سلول‌های بنیادی، به‌ویژه سلول‌های بنیادی مزانشیمی، استخراج می‌شوند. این سلول‌ها می‌توانند در محیط‌های مختلفی کشت داده شوند و اگزوزوم‌های آزاد شده از آنها جمع‌آوری و برای استفاده درمانی آماده می‌شوند. فرآیند تأثیرگذاری اگزوزوم‌درمانی در درمان خشکی واژن به این صورت است:

1. تحریک ترمیم بافت: اگزوزوم‌ها حاوی فاکتورهای رشد و سیتوکین‌هایی هستند که می‌توانند فرآیندهای ترمیمی و بازسازی بافت را تحریک کنند. این مولکول‌ها باعث افزایش تولید کلاژن و الاستین می‌شوند که به بهبود ساختار و عملکرد بافت واژن کمک می‌کنند.
2. افزایش جریان خون: اگزوزوم‌ها می‌توانند فرآیندهای آنژیوژنز (تشکیل عروق خونی جدید) را تحریک کنند که باعث افزایش جریان خون به ناحیه واژن می‌شود. این امر می‌تواند به بهبود تغذیه و اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها و افزایش ترشحات طبیعی واژنی منجر شود.
3. کاهش التهاب: اگزوزوم‌ها دارای خواص ضد التهابی هستند که می‌توانند به کاهش التهاب و تحریک واکنش‌های ایمنی مناسب در بافت واژن کمک کنند. این امر می‌تواند به کاهش علائم ناراحت‌کننده خشکی واژن مانند سوزش و خارش کمک کند.

روش انجام اگزوزوم‌درمانی:

1. استخراج و آماده‌سازی اگزوزوم‌ها: اگزوزوم‌ها از سلول‌های بنیادی کشت داده شده در آزمایشگاه استخراج و خالص‌سازی می‌شوند. این فرآیند شامل جمع‌آوری وزیکول‌های نانومتری و جداسازی آنها از سایر اجزای سلولی است. علاوه بر این میتوان از اگزوزوم های تجاری نیز استفاده کرد. امروزه محصولات اگزوزوم با عناوین تجاری در بازار موجود است.
2. تزریق اگزوزوم‌ها: اگزوزوم‌های آماده‌شده به طور مستقیم به ناحیه‌های هدف در دیواره‌های واژن تزریق می‌شوند. این تزریق معمولاً با استفاده از یک سوزن نازک و تحت شرایط استریل انجام می‌شود تا خطر عفونت کاهش یابد.
3. پس از تزریق: پس از تزریق، اگزوزوم‌ها به طور طبیعی شروع به فعالیت کرده و فرآیندهای ترمیم و بازسازی بافت را آغاز می‌کنند. این روش ممکن است نیاز به چندین جلسه درمانی داشته باشد تا نتایج مطلوب به دست آید.

اگزوزوم‌درمانی به دلیل استفاده از مواد طبیعی و بیولوژیک، خطر عوارض جانبی کمتری دارد و به عنوان یک روش درمانی غیرتهاجمی و مؤثر شناخته می‌شود. هرچند که این روش نیز نیاز به تحقیقات و مطالعات بیشتری دارد تا کارایی و ایمنی آن به طور کامل تأیید شود. مشاوره با پزشک متخصص برای بررسی مناسب بودن این درمان و اطلاع از جدیدترین پیشرفت‌ها در این زمینه بسیار مهم است.

سلول درمانی یکی از روش‌های نوین در درمان زخم‌های مزمن است. در این روش از سلول‌های بنیادی یا سلول‌های بافتی خاص استفاده می‌شود تا فرآیند ترمیم و بازسازی بافت‌های آسیب‌دیده تسریع شود. سلول‌های بنیادی می‌توانند به انواع مختلف سلول‌های بدن تبدیل شوند و به همین دلیل در ترمیم بافت‌های مختلف، از جمله پوست، موثر هستند.

در این روش، سلول‌های بنیادی به صورت تزریقی یا با استفاده از داربست‌های زیستی به محل زخم منتقل می‌شوند. این سلول‌ها با ترشح عوامل رشد و سیگنال‌های ترمیمی، فرآیند بازسازی بافتی را تسریع می‌کنند و می‌توانند بهبود قابل توجهی در زخم‌های مزمن ایجاد کنند.

نقش سلول درمانی در درمان زخم‌های مزمن:

1. تسریع بازسازی بافتی: سلول‌های بنیادی و سلول‌های بافتی خاص می‌توانند به انواع مختلف سلول‌های بافتی تبدیل شوند و فرآیند ترمیم را تسریع کنند.
2. ترشح عوامل رشد: این سلول‌ها می‌توانند فاکتورهای رشد و سیگنال‌های مولکولی را ترشح کنند که به تحریک سلول‌های بومی برای ترمیم و بازسازی کمک می‌کند.
3. کاهش التهاب: سلول‌های درمانی می‌توانند التهاب موجود در محل زخم را کاهش دهند که این خود به بهبود سریع‌تر زخم کمک می‌کند.

سلول درمانی برای زخم‌های مزمن:

در زخم های مزمن بایستی سرعت ترمیم زخم را بالا برده و امکان بازسازی زخم را ایجاد کنیم. یکی از ساده ترین روش ها استفاده از فراورده های سلول درمانی آماده است. این فراورده ها میتواند شامل سلول ها یا بافت های انسانی و یا غیر انسانی باشد. یکی از بهترین نمونه ها از فراورده ها سلول درمانی انسانی پانسمان آمنیون است.

علاوه بر روش های مبتنی بر بافت های خارجی یا آلوگرفت، استفاده از بافت ها یا سلول های خود فرد نیز میتواند تاثیر شگفت انگیزی در فرایند درمان داشته باشد. به این صورت که سلول های بنیادی فرد بیمار استخراج شده و در اتاق های تمیز با استانداردهای GMP تکثیر شده و پس از افزایش تعداد سلول ها، همان سلول ها برای فرایند درمانی او استفاده میشود. این روش یکی از پیشرفته ترین و به روز ترین و در عین حال موثر ترین راه ها در درمان زخم های مزمن است.

زخم مزمن چیست ؟

زخم مزمن به زخمی گفته می‌شود که طی مدت زیادی ( معمولا 3 ماه یا بیشتر ) بهبودی قابل توجهی نداشته باشد یا به طور کامل بهبود نیابد. این نوع زخم‌ها معمولاً به دلیل شرایط پزشکی خاص مانند دیابت، بیماری‌های عروقی یا فشار مستمر، ایجاد می‌شوند و به مراقبت و درمان طولانی مدت نیاز دارند. گاهی زخم های گسترده مانند سوختگی های شدید نیز به علت آسیب بافتی گسترده میتوانند بهبودی دشوار داشته و به زخم های مزمن تبدیل شوند.

انواع زخم‌های مزمن

1. زخم‌های دیابتی:
   • این زخم‌ها به دلیل نقص در جریان خون و آسیب به اعصاب (نوروپاتی) در بیماران دیابتی ایجاد می‌شوند.
   • مثال: زخم پا در بیماران دیابتی که به آن “پای دیابتی” نیز می‌گویند.
2. زخم‌های فشاری (Bedsores یا Decubitus Ulcers):
   • این زخم‌ها در اثر فشار طولانی مدت بر روی پوست و بافت‌های زیرین ایجاد می‌شوند.
   • مثال: زخم‌هایی که در بیماران بستری در بیمارستان و افراد ناتوان که توانایی حرکت ندارند، در نواحی تحت فشار مانند پشت، لگن و پاشنه پا ایجاد می‌شود.
3. زخم‌های وریدی (Venous Ulcers):
   • این زخم‌ها به دلیل اختلال در جریان خون وریدی، معمولاً در پاها، ایجاد می‌شوند.
   • مثال: زخم‌های وریدی در ناحیه ساق پا که به دلیل نارسایی وریدی مزمن ایجاد می‌شوند.
4. زخم‌های شریانی (Arterial Ulcers):
   • این زخم‌ها به دلیل کاهش جریان خون شریانی و اکسیژن‌رسانی ناکافی به بافت‌ها ایجاد می‌شوند.
   • مثال: زخم‌های ناشی از بیماری شریانی محیطی که اغلب در نواحی انتهایی بدن مانند انگشتان پا مشاهده می‌شوند.

آسیب‌های عضلانی به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند که می‌توانند شامل پارگی، کشیدگی، التهاب و تخریب بافت عضلانی باشند. این آسیب‌ها می‌توانند به علت‌های مختلفی از جمله تمرینات ورزشی سنگین، تصادفات، جراحی‌ها و یا بیماری‌های مزمن ایجاد شوند. سلول درمانی به عنوان یک روش نوین، قابلیت درمان و ترمیم انواع مختلفی از این آسیب‌ها را دارد. در ادامه به تعریف انواع آسیب‌های عضلانی و نقش سلول درمانی در درمان آن‌ها پرداخته می‌شود:

انواع آسیب‌های عضلانی قابل درمان با سلول درمانی:

1. پارگی‌های عضلانی:
   • پارگی عضلانی شامل آسیب به فیبرهای عضلانی است که می‌تواند از پارگی‌های کوچک تا پارگی‌های کامل را شامل شود. این نوع آسیب معمولاً در اثر حرکات ناگهانی و شدید یا ضربات مستقیم به عضله رخ می‌دهد.
2. کشیدگی‌های عضلانی:
   • کشیدگی عضلانی به کشیده شدن بیش از حد فیبرهای عضلانی اشاره دارد که می‌تواند منجر به درد، تورم و محدودیت حرکت شود. این نوع آسیب معمولاً در اثر انجام حرکات ورزشی نادرست یا فعالیت‌های بدنی شدید اتفاق می‌افتد.
3. التهاب‌های عضلانی:
   • التهاب عضلانی (میوزیت) می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله عفونت‌ها، بیماری‌های خودایمنی یا تمرینات ورزشی شدید ایجاد شود. التهاب عضلانی باعث درد، تورم و ضعف عضلانی می‌شود.
4. تخریب‌های عضلانی:
   • تخریب عضلانی شامل تحلیل و از بین رفتن بافت عضلانی به علت بیماری‌های مزمن مانند دیستروفی عضلانی یا بهبود نیافتن صحیح پس از آسیب‌های مکرر است.

نقش سلول درمانی در درمان آسیب‌های عضلانی:

1. ترمیم و بازسازی بافت عضلانی:
   • سلول‌های بنیادی قابلیت تبدیل به سلول‌های عضلانی را دارند و می‌توانند با تزریق به ناحیه آسیب‌دیده، فرآیند ترمیم و بازسازی بافت عضلانی را تسریع کنند.
2. کاهش التهاب:
   • سلول‌های بنیادی دارای خاصیت ضد التهابی هستند و می‌توانند به کاهش التهاب و درد ناشی از آسیب‌های عضلانی کمک کنند.
3. تحریک تولید عوامل رشد:
   • سلول‌های بنیادی می‌توانند تولید عوامل رشد و پروتئین‌های لازم برای ترمیم و تقویت بافت عضلانی را تحریک کنند.

فرآیند سلول درمانی آسیب های عضلانی

در سلول درمانی سلول یا فراورده های سلولی از خود فرد استخراج شده و پس از مراحل آماده سازی به خود فرد تزریق میشود. پیشرفته ترین و توسعه یافته ترین حالت سلول درمانی این است که سلول های بنیادی فرد بعد از استخراج از بدن خود فرد در داخل اتاق های تمیز و کلین روم ها تکثیر شده و سلول تکثیر شده برای ورود به بدن او آماده سازی شود. البته تکثیر سلول فرد برای سلول درمانی تفاوت های زیادی با یک کشت سلول آزمایشگاهی دارد و این سلول ها بایستی تحت استانداردهای ویژه ای تولید شوند. کلینیک HIG طرف قرارداد با شرکت های بزرگ سلول درمانی است که سلول ها را با استانداردهای GMP تولید و تکثیر میکنند.